Αξιοθέατα Ρώμης

Ένα μαγικό ταξίδι στην Αιώνια πόλη με τη βοήθεια της τεχνολογίας!

British Museum

Τα εκθέματα ενός από τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο on-line

Art Project

Η εφαρμογή της Google για τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου

Αγία Σοφία

Τρισδιάστατη απεικόνιση του χώρου

Μουσείο Ακρόπολης

Τρισδιάστατη απεικόνιση των εκθεμάτων του Μουσείου

SunAeon

Τρισδιάστατη απεικόνιση , Μοντελοποίηση, Προσομοίωση του Διαστήματος

Αρχαιολογικός χώρος Ακρόπολης

Τρισδιάστατη απεικόνιση του χώρου της Ακρόπολης

Αίγυπτος

Τρισδιάστατη απεικόνιση των Πυραμίδων της Αρχαίας Αιγύπτου

Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική: Κλειδιά και Αντικλείδια


Τα «Κλειδιά και Αντικλείδια» είναι ένα επιμορφωτικό υλικό που δημιουργήθηκε τη διετία 2002-2004 και αποτελείται από μικρά κείμενα που προσπαθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα της καθημερινής εκπαιδευτικής πρακτικής.

Κάθε κείμενο αποτελεί μια προσπάθεια σύντομης απάντησης σε ένα ερώτημα (π.χ. πώς μαθαίνουν τα παιδιά;) από τη σκοπιά μιας επιστημονικής προσέγγισης (π.χ. της γνωστικής ψυχολογίας). Mπορεί ωστόσο σε άλλο κείμενο να συναντήσετε απάντηση στο ίδιο ερώτημα από διαφορετική επιστημονική σκοπιά (π.χ. την κοινωνιολογία).Tα κείμενα, γραμμένα από εκπαιδευτικούς και πανεπιστημιακούς διάφορων ειδικοτήτων, ακολουθούν την ίδια δομή: ξεκινούν από μια σκηνή σε ένα σχολικό πλαίσιο, αναλύουν τι συμβαίνει και ύστερα διατυπώνουν απαντήσεις στηριγμένες σε μία επιστήμη.
Tα κείμενα συνδέονται λειτουργικά μεταξύ τους γιατί καθένα αναδεικνύει και μια ξεχωριστή ψηφίδα από την πραγματικότητα της εκπαιδευτικής πράξης. Mελετώντας και δουλεύοντας πάνω στον τρόπο με τον οποίο τα κείμενα συνδέονται μεταξύ τους, οι συγγραφείς φαντάστηκαν πολλά από τα κλειδιά που μπορούν να ξεκλειδώσουν πολλά από τα φαινόμενα που αναλύουν. Ωστόσο, μόνο ο καθένας μας ξεχωριστά μπορεί να κατασκευάσει τα αντικλείδια που έχουν νόημα τη συγκεκριμένη στιγμή για το δικό του πλαίσιο, που κάνουν… κλικ και ανοίγουν μια «πόρτα» που οδηγεί σε δικές μας λύσεις.

Η ικανότητα του λόγου και η γλωσσική διδασκαλία – Άννα Φραγκουδάκη
Γλώσσα του σπιτιού και γλώσσα του σχολείου – Άννα Φραγκουδάκη
Η επικοινωνιακή προσέγγιση του γλωσσικού μαθήματος Άννα Ιορδανίδου & Μαρία Σφυρόερα
Διαθεματική προσέγγιση της γνώσης – Μαρία Σφυρόερα
Για τη μέθοδο project – Κώστας Μάγος
Κίνητρο στην εκπαίδευση – Αλεξάνδρα Ανδρούσου
H επεξεργασία της εικόνας στη σχολική τάξη – Μαρία Σφυρόερα
Πολιτισμός και σχολείο – Έφη Πλεξουσάκη
To λάθος ως εργαλείο μάθησης και διδασκαλίας – Μαρία Σφυρόερα
Η μη λεκτική επικοινωνία στο σχολείο – Ευαγγελία Κούρτη
Ανάγνωση και ετερότητα – Βενετία Αποστολίδου
Γλωσσική ετερότητα στην Ελλάδα – Λάμπρος Μπαλτσιώτης
Φυσικές Επιστήμες: Διδασκαλία και Εκπαίδευση – Βασίλης Τσελφές
Διδάσκοντας ιστορία – Έφη Αβδελά
Δημιουργικές δραστηριότητες και διαδικασίες μάθησης – Άννα Κουτσούρη
Kοινωνικές ανισότητες στο σχολείο – Νέλλη Ασκούνη
Η επανατροφοδότηση των γραπτών κειμένων των μαθητών – Ελένη Χοντολίδου
Κοινωνικό πλαίσιο και διδακτική πράξη – Μαρία Ζωγραφάκη
Διδασκαλία και αξιολόγηση της επίδοσης των μαθητών – Ελένη Χοντολίδου
Μαθαίνοντας και διδάσκοντας μαθηματικά – Χαράλαμπος Σακονίδης

Για να διαβάσεις τα ebook – κείμενα κάνε κλικ εδώ

Πηγή: https://pappanna.wordpress.com
Μore " Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική: Κλειδιά και Αντικλείδια "
Share/Bookmark

Ασκήσεις για τη δυσκολία στην ανάγνωση



Γράφω για ακόμα μια φορά για τις δυσκολίες στην ανάγνωση, καθώς βλέπω ότι πολλά παιδιά παρουσιάζουν δυσαναγνωσία και θεωρώ πολύ σημαντικό να μάθει ένα παιδί να διαβάζει καλά. Ξέρω πως μέσα στις τάξεις οι δάσκαλοι ζητούν από τα παιδιά να διαβάσουν, πράγμα που απογοητεύει, αγχώνει και στεναχωρεί τα παιδιά που δυσκολεύονται, με αποτέλεσμα ακόμα και σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και άγχος. Για αυτό σε κάθε πρόγραμμα παρέμβασης ειδικής αγωγής, πάντα βάζω ως πρώτη προτεραιότητα την ανάγνωση! Οι ασκήσεις που γράφω δεν είναι οι μόνες που μπορούμε να κάνουμε με παιδιά που έχουν δυσκολία στην ανάγνωση, αλλά κάποιες ενδεικτικές και πολύ αποτελεσματικές δραστηριότητες.


  • Βρες λέξεις που αρχίζουν από κάποιο γράμμα ή συλλαβή. π.χ. από το Β Το παιδί πρέπει να πει ή να γράψει λέξεις από αυτό το γράμμα (βαρέλι, βόλτα κ.λ.π.)
  • Βρες λέξεις που έχουν μέσα κάποιο γράμμα ή συλλαβή. π.χ. τη συλλαβή λα (καλάμι, καλάθι, πολλά)
  • Ανάγνωση καρτελών με συλλαβές (βα βε βο βω βι βη βυ, γα γε γο γω γι γη γυ κ.λ.π)- Το παιδί διαβάζει κάθετα και οριζόντια, κάθε φορά και πιο γρήγορα.
  •  Ανάγνωση καρτελών με λέξεις ανά γράμμα ( γάτα, γάλα, γόμα, γούνα κ.λ.π) Μπορούν να συνοδεύονται και από κάποια σχετική εικόνα. Δίνουμε λέξεις με κάποιες συλλαβές να λείπουν ώστε το παιδί να βρει τη λέξη. π.χ. _ταλούδα, κου_λι, _τάμι
  • Ανάγνωση καρτελών με απλές προτάσεις. Αρχικά μπορείτε να γράφετε την κάθε λέξη με διαφορετικό χρώμα και μετά με το ίδιο χρώμα. π.χ. Πάω βόλτα στον κήπο, πίνω νερό. Η δυσκολία των προτάσεων αυξάνεται όσο υπάρχει πρόοδος και ανάλογα με την τάξη αλλά και τη δυσκολία του παιδιού.
  • Ανάγνωση καρτελών με λέξεις που διαφέρουν στην πρώτη συλλαβή. π.χ. βόδι- πόδι, ζάρι- ψάρι, ψέμα- δέμα, ρέμα - θέμα, σήμα - ρήμα, θύμα - κύμα, λάδι- χάδι, λάβα- κάβα, κ.λ.π.
  • Ανάγνωση καρτελών με λέξεις που διαφέρουν μόνο στον τόνο. π.χ. άλλα - αλλά, γέρος- γερός, νόμος- νομός, μόνος-μονός, πόδια - ποδιά, παίρνω-περνώ, σχολείο-σχόλιο, μάτια-ματιά, πορτοκάλι - πορτοκαλί, θέα - θεά, μάτια - ματιά.
  • Διαβάστε ένα κείμενο μαζί. Μια πρόταση εσείς και μια πρόταση το παιδί. 
  • Διαβάστε μικρά κείμενα με αστείους διαλόγους. π.χ. κόμικ, καραγκιόζη κ.λ.π.


Η ανάγνωση θέλει υπομονή και επιμονή!!

Πηγή: i- paideia
Μore " Ασκήσεις για τη δυσκολία στην ανάγνωση "
Share/Bookmark

Άντον Τσέχωφ, Μια ανιαρή ιστορία που πρέπει να διαβαστεί από όσους διδάσκουν

Ξέρω περί τίνος θα κάνω διάλεξη, αλλά δεν ξέρω πώς θα την κάνω, από πού ν' αρχίσω και πού να τελειώσω. Δεν έχω στο μυαλό μου καμία έτοιμη φράση, μου φθάνει όμως να ρίξω μια ματιά στο ακροατήριο- η αίθουσα είναι φτιαγμένη αμφιθεατρικά- και προσφέροντας το στερεότυπο " στο προηγούμενο μάθημα μείναμε στο..." οι φράσεις με τις μακρόσυρτες αράδες πετούν μέσα απ' την ψυχή μου και ύστερα- ποιος με πιάνει! Μιλάω γρήγορα, με πάθος, χωρίς σταματημό και θαρρώ πως δεν υπάρχει καμιά δύναμη που θα μπορούσε να διακόψει τη ροή του λόγου μου. Για να λες καλά, δηλαδή όχι βαρετά και προς όφελος του ακροατηρίου, πρέπει εκτός απ' το ταλέντο να έχεις και επιδεξιότητα και εμπειρία, πρέπει να έχεις την πιο καθαρή αντίληψη τόσο των δυνατοτήτων σου, όσο και αυτών που λες αλλά και αυτού που συνιστά το θέμα της διάλεξής σου. Επιπλέον, πρέπει να είσαι τετραπέρατος και οξυδερκής, να μη χάνεις ούτε δευτερόλεπτο το οπτικό σου πεδίο από τα μάτια σου.
....Μπροστά μου έχω εκατόν πενήντα διαφορετικά άτομα και τριακόσια μάτια να με κοιτάζουν κατά πρόσωπο. Ο δικός μου σκοπός είναι να νικήσω την πολυκέφαλη Ύδρα.

Αν στο κάθε λεπτό της διδασκαλίας μου έχω σαφή αντίληψη του αν και κατά πόσο με προσέχει και με καταλαβαίνει, τότε την έχω στο χέρι. Ο έτερος αντίπαλός μου βρίσκεται σε μένα τον ίδιο. Είναι η ατέλειωτη ποικιλία από μορφές, φαινόμενα και κανόνες, που επηρεάζουν πολλές σκέψεις, δικές μου ή ξένες. Κάθε λεπτό που περνάει πρέπει να έχω την ικανότητα ν' αρπάξω από αυτό το τεράστιο υλικό ό,τι είναι πιο σημαντικό και αναγκαίο και τόσο γρήγορα, καθώς ρέει ο λόγος μου, ώστε να εκφράζω τη σκέψη μου σε τέτοια μορφή, που να είναι προσιτή στην αντίληψη της Ύδρας και να προκαλεί την προσοχή της, συνάμε δε, πρέπει να φροντίζω επιμελώς ώστε οι σκέψεις να μεταδίδονται όχι σαν ένα σύμφυρμα, αλλά με μια καθορισμένη τάξη, απαραίτητη για τη σωστή σύνθεση της εικόνας την οποία θέλω ν' αναπαραστήσω. Πέρα από αυτά, προσπαθώ έτσι ώστε ο λόγος μου να είναι λογοτεχνικού επιπέδου, οι ορισμοί μου σύντομοι και ακριβείς, η διατύπωση όσο γίνεται απλή και ωραία. Κάθε λεπτό πρέπει να συγκρατώ τον εαυτό μου, να μη ξεχνώ ότι έχω στη διάθεσή μου μόνο μια ώρα και σαράντα λεπτά. Με δυο λόγια έχω πολλή δουλειά. Την ίδια ώρα πρέπει να είμαι και επιστήμων και παιδαγωγός και ρήτορας. Θα ήταν άσχημο για σας, αν ο ρήτορας νικήσει τον παιδαγωγό και τον επιστήμονα ή το αντίθετο.

Διδάσκεις ένα τέταρτο, μισή ώρα και ξάφνου παρατηρείς ότι οι φοιτητές αρχίζουν να ρίχνουν ματιές στο ταβάνι ή στον Πιοτρ Ιγνάτιεβιτς, ο ένας βγάζει από τη τσέπη του το μαντήλι, ο άλλος κάθεται στη θέση του πιο βολικά, ένας τρίτος χαμογελάει με μια σκέψη που κάνει... Αυτό σημαίνει ότι η προσοχή στο μάθημα είναι σε κάμψη. Ανάγκη να λάβω τα μέτρα μου. Με τη πρώτη κατάλληλη ευκαιρία λέω κάποιο καλαμπούρι. Εκατό πενήντα πρόσωπα χαμογελούν , τα μάτια λάμπουν χαρούμενα και ακούγεται για λίγο το βουητό της θάλασσας... Γελάω και γω. Η προσοχή αναζωογονήθηκε και μπορώ να συνεχίσω.

Κανένα άθλημα, καμία διασκέδαση, κανένα παιχνίδι δεν μου έχει δώσει τόση απόλαυση, όσο οι διαλέξεις μου στο μάθημα. Μόνο σ' αυτές μπορούσα να δοθώ ολόκληρος με πάθος και τότε καταλάβαινα ότι η έμπνευση δεν είναι επινόηση των ποιητών, υπάρχει στην πραγματικότητα. Και νομίζω ότι ακόμα και ο Ηρακλής μετά τον πιο εντυπωσιακό άθλο του δεν θα αισθανόταν τόσο γλυκιά εξάντληση, όπως εγώ μετά τη διάλεξη.

Αντον Τσέχωφ, Μια ανιαρή ιστορία, εκδ. Ερατώ, Αθήνα, 2009, σελ.35-38

Πηγή: http://5gym-irakl.ira.sch.gr/
Μore " Άντον Τσέχωφ, Μια ανιαρή ιστορία που πρέπει να διαβαστεί από όσους διδάσκουν "
Share/Bookmark

Το βιβλίο που μετά την ανάγνωσή του μπορεί να φυτευτεί!



Ένας μικρός εκδότης βιβλίων στην Αργεντινή δημιούργησε ένα βιβλίο που μπορεί αφού τελειώσει η ανάγνωση του να φυτευτεί και να γίνει ένα δέντρο. Ο εκδοτικός οίκος, Pequeño Editor, λέει ότι αυτό είναι “ένα βιβλίο που επιστρέφει στη φύση ότι πήρε” και ότι είναι το “πρώτο βιβλίο που μπορεί να φυτευτεί αφού το διαβάσετε.”
Το έργο, που ονομάζεται Tree Book Tree, χρησιμοποιεί το χαρτί χωρίς οξέα εμποτισμένα με σπόρους Jacaranda, είδος δέντρου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Τυπώνεται από βιοδιασπώμενο μελάνι.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι “Mi papá estuvo en la selva” (Ο πατέρας μου ήταν στη ζούγκλα), από Gusti Llimpi και Anne Decis. Είναι η αληθινή ιστορία ενός νεαρού αγοριού στη ζούγκλα του Εκουαδόρ. Η ιστορία έχει ένα ισχυρό οικολογικό μήνυμα, ένα μήνυμα που υπογραμμίζεται από τη φύτευση του ίδιου του βιβλίου αντί να το πετάξει..
Τα βιβλία προέρχονται από τα δέντρα. Σήμερα ένα δέντρο μπορεί να δημιουργηθεί από ένα βιβλίο.



Read more: http://enallaktikidrasi.com/2015/06/to-vivlio-poy-fyteuetai/#ixzz3cD1r56T1
Μore " Το βιβλίο που μετά την ανάγνωσή του μπορεί να φυτευτεί! "
Share/Bookmark

Στο φως το χαμένο χειρόγραφο του Αρχιμήδη για το άπειρο



Επρόκειτο για ένα μυστηριώδες χειρόγραφο του Αρχιμήδη, χαμένο για …αιώνες. Ακόμα κι όταν βρέθηκε ήταν δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί! Τώρα όμως αποκάλυψε μυστικά που…αλλάζουν την σύγχρονη ως τώρα άποψη για το βάθος της αρχαίας ελληνικής μαθηματικής σκέψης.

Το χειρόγραφο, γνωστό με το όνομα «Archimedes Palimpsest», περιέχει μεταξύ άλλων το μοναδικό αντίγραφο των «Θεωρημάτων Μηχανικής» του Αρχιμήδη, στο οποίο ο αρχαίος “Eλληνας μαθηματικός εξηγεί πώς χρησιμοποιούσε μηχανικά μέσα για να αποδείξει κάποια μαθηματικά του θεωρήματα.

Το χειρόγραφο αυτό, βρέθηκε τυχαία το 1906 σε μια βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης, από τον Δανό φιλόλογο Johan Ludvig Heiberg. “

Oμως συνάντησε ανυπέρβλητες δυσκολίες στην ανάγνωσή του. Πάνω στο αρχαίο κείμενο των μαθηματικών του Αρχιμήδη είχε γραφτεί ένας χριστιανικός ύμνος και αυτό έκανε πολύ δύσκολη την αποκατάσταση του αρχικού κειμένου.

Για πολλές δεκαετίες το χειρόγραφο θεωρήθηκε ξανά χαμένο ώσπου ξαφνικά ο Οίκος Δημοπρασιών Christie’s το έβγαλε σε δημοπρασία το 1998. Τελικά κατέληξε στο Walters Art Museum της Βαλτιμόρης των Η.Π.Α.

Εκεί το είδαν και το μελέτησαν πιο συστηματικά οι καθηγητές Netz και Saito το 2001. Η έρευνα, τους έφερε μπροστά σε μια απρόσμενη αλλά σημαντική διαπίστωση …

Ο Αρχιμήδης προσπαθούσε να θεμελιώσει την Μαθηματική Ανάλυση, κάτι που θεωρείται κατόρθωμα του καιρού μας και προϊόν της μαθηματικής επανάστασης που ξεκίνησε απ” το 16ο αιώνα. Κάτι που προϋποθέτει την έννοια του μαθηματικού απείρου.

Η μέχρι τώρα εντύπωση που είχαμε για τα μαθηματικά στην αρχαία Ελλάδα, ήταν ότι οι “Eλληνες απέφευγαν να καταπιαστούν με την έννοια του «Απείρου» και να χειριστούν άπειρα μεγάλα σύνολα. Αυτό θεωρούνταν κατόρθωμα της εποχής μας (από τον 17ο αιώνα και μετά)!

Φαίνεται όμως ότι το αρχαίο χειρόγραφο περιέχει και άλλα μυστήρια, επειδή ο Netz και οι συνεργάτες συνεχίζουν τη μελέτη του, όχι μόνο υπό κοινό φωτισμό αλλά και με τη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας.

Ποια άλλα καταπληκτικά μυστικά θα μας αποκαλύψει ακόμα που θα κάνουν την ιστορία να πρέπει να ξαναγραφτεί;

Πηγή: http://www.greekteachers.gr

Μore " Στο φως το χαμένο χειρόγραφο του Αρχιμήδη για το άπειρο "
Share/Bookmark

Η αισθητική για ένα κακό παιδικό βιβλίο



Του Δημήτρη Χαλκιόπουλου(*).

Πέρα από το ερώτημα πως γράφεται ένα κακό βιβλίο είναι σημαντικό να εξετάσουμε πως  φτιάχνεται ένα βιβλίο.

Το πιο βασικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι η χρήση της γραφής (του κειμένου) ή κάποιου άλλου συστήματος με οπτικά σύμβολα (σχήματα, ζωγραφιές ή φωτογραφίες) για να μεταδώσει την έννοια. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αρχή κάθε βιβλίου είναι το κείμενο, το οποίο, προκειμένου για τα παιδικά βιβλία, μαζί με την εικονογράφηση, αποτελούν το κέντρο της αφήγησης.

Σε καμία περίπτωση όμως το κείμενο από μόνο του είναι ένα βιβλίο. Το βιβλίο αποτελεί ιδανικό περιβάλλον στο οποίο το κείμενο μπορεί να αλληλεπιδράσει με την εικόνα παράγοντας ένα νέο, πολλές φορές αυτονομημένο από τα συστατικά του, νόημα.

Το βιβλίο φτιάχνεται μέσα από μια σύνθετη επεξεργασία έτσι ώστε από αϋλη ιδέα να γίνεται χειροπιαστό αντικείμενο.

Η παρακάτω παράγραφος του Αλέκου Λεβίδη από το βιβλίο Ζωγραφική για βιβλία, Αγρα, 1998, συνοψίζει, πιστεύω, όλες τις πιθανές απαντήσεις:

«…Η αισθητική και η τυπογραφία ενός βιβλίου

 είναι αξεχώριστες από την αξία του περιεχομένου του.

 Καλλιεργούν και ευφραίνουν όσο και το κείμενο.

 Όσοι θεωρούν “πολυτέλεια” την καλώς εννοούμενη αισθητική φροντίδα στο βιβλίο,

 απλώς κάνουν κακά βιβλία…»

Η λέξη «φροντίδα» που θεωρώ ότι είναι το κλειδί στην παραγωγή του βιβλίου, αναφέρεται στον συνολικό σχεδιασμό και στην επιμέλεια του βιβλίου.

Και εδώ μπαίνει το ουσιαστικότερο, κατα τη γνώμη μου, ερώτημα: Σχεδιάζονται τα βιβλία για παιδιά; και πως;

Το πλέον διαδεδομένο εργαλείο εδώ και χρόνια για το σχεδιασμό των βιβλίων είναι οι υπολογιστές. Και είναι τέτοιος ο βαθμός αυτοματοποίησης και παραμετροποίησης που προσφέρουν που συχνά ο σχεδιασμός των βιβλίων είτε αφήνεται στον αυτόματο πιλότο ή -στα χέρια ευφάνταστων χειριστών- οδηγείται στην απόλυτη αυθαιρεσία: Περιθώρια, συλλαβισμός, διάστιχα, αραιώσεις, βάρη και ποικιλία γραμματοσειρών, χρώματα και παραμορφωτικές επεμβάσεις, που μπορεί να υπερβαίνουν κάθε έννοια του μέτρου, της λειτουργικότητας και της αισθητικής:

Το κείμενο, η απόδοση του και η σχέση του με την εικόνα,

Αφού έχουμε αναγνωρίσει τη σημασία του κειμένου, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τη λειτουργία του μέσα στο βιβλίο και τη σχέση του με τα άλλα συστατικά του. Σε αντίθεση με την εικονογράφηση, το κείμενο διαβάζεται γραμμικά σε μια αυστηρά καθορισμένη για κάθε πολιτισμό φορά. Ο τρόπος αυτός της ανάγνωσης, έχει επηρεάσει και επηρεαστεί από τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Η καταστρατήγηση των κανόνων αυτών μπορεί να δημιουργεί ενδιαφέροντα οπτικά αποτελέσματα σε άλλους τομείς της επικοινωνίας αλλά πάντα λειτουργεί εις βάρος της αναγνωσιμότητας του κειμένου. Η ανάγνωση απαιτεί συγκέντρωση και πειθαρχία, η εναλλαγή των αράδων καθορίζει έναν σταθερό ρυθμό. Η αποκωδικοποίηση των χαρακτήρων και η κατανόηση του νοήματος είναι μια σύνθετη εγκεφαλική λειτουργία, δυσκολότερη, όσο μικρότερη είναι και η αναγνωστική εμπειρία του παιδιού. Πρωταρχική μέριμνα λοιπόν του σχεδιαστή πρέπει να είναι η ανάδειξη του κειμένου και η διαμόρφωση του περιβάλλοντος του. Η εξασφάλιση του ζωτικού χώρου για το κείμενο είναι θεμελιώδης. Η επιλογή της γραμματοσειράς, το μέγεθος, το βάρος και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της είναι βασικά τόσο για την ανάγνωση όσο και για την απόδοση του λόγου. Κάθε σελίδα είναι το ίδιο σημαντική, κάθε γραμμή κειμένου και λέξη, απαραίτητη!

Όμως το όριο μεταξύ λειτουργικότητας, δημιουργικής έκφρασης και αισθητικής αρτιότητας δεν είναι πάντα ευδιάκριτο. Υπάρχουν, αρκετά δυστυχώς, παραδείγματα βιβλίων όπου το κείμενο δεν διαβάζεται είτε λόγω ατυχούς επιλογής φόντου, τύπου, χρώματος και βάρους των γραμμάτων (Μια γραμματοσειρά που λειτουργεί θαυμάσια στο λευκό χαρτί μπορεί να είναι αδύναμη πάνω σε έντονο φόντο) ή ακόμη και λόγω αστοχίας στη εκτύπωση.

Βασική είναι επίσης η συνύπαρξη και η αλληλεπίδραση του κειμένου με την εικονογράφηση, η οποία κατά κύριο λόγο, στα παιδικά βιβλία, βασίζεται στη ζωγραφική. Ο εικονογράφος καλείται να δημιουργήσει εικόνες που εμπλουτίζουν, συμπληρώνουν, επεξηγούν ή μερικές φορές ανατρέπουν το κείμενο. Μερικές φορές μπορεί οι εικόνες ακόμη και να υποκαθιστούν το κείμενο και υπάρχουν έξοχα παραδείγματα βιβλίων που στηρίζονται αποκλειστικά στις εικόνες.

Όσο όμως υπάρχει κείμενο στο βιβλίο οφείλει να αποτελεί ισότιμο μέρος της σύνθεσης γιατί είναι εκείνο που συμπυκνώνει το νόημα.

Υπάρχουν παραδείγματα που η εικονογράφηση κινείται παράλληλα με το κείμενο χωρίς να προσθέτει στην εξέλιξη της ιστορίας. Αποτελεί ευχάριστη παρέμβαση στη συνέχεια της ανάγνωσης. Το κείμενο και η εικόνα αγγίζονται χωρίς να επεμβαίνει το ένα στο άλλο ενώ σε άλλες περιπτώσεις το κείμενο βρίσκεται μέσα στην εικόνα η οποία φροντίζει απλώς να αφήσει τον απαραίτητο χώρο επιτρέποντας απλά την ύπαρξη του στη σελίδα. Το κείμενο δεν εντάσσεσαι στη σύνθεση η οποία λειτουργεί και χωρίς αυτό.

Ιδανικά σε μια αρμονική συνύπαρξη της εικόνας με το κείμενο. το κάθε στοιχείο πρέπει να διατηρεί το ζωτικό του χώρο, να αναπνέει στο όριο της σελίδας και να συμβάλει με τον καλύτερο τρόπο στην απόδοση της ιστορίας, στην επικοινωνία του νοήματος και στην απόλαυση της ανάγνωσης.

Δυστυχώς δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ενώ έχουμε μια πολύ ωραία εικονογράφηση, με ιδιαίτερο ύφος και ζωγραφικές ποιότητες και με ισορροπημένη σύνθεση στη διάσταση και στο σχήμα του βιβλίου, η προσθήκη του κειμένου γεμίζει κάθε κενό χώρο και εξαντλεί τα ζωτικά περιθώρια των σελίδων.

Μπορεί στα εικονογραφημένα βιβλία ειδικά για τα παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας το κείμενο να έχει περιορισμένη έκταση. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως έχει δευτερεύουσα σημασία.

Συχνά εμφανίζονται βιβλία με θαυμάσια εικονογράφηση που μοιάζουν σαν να μην χωράνε το κείμενο με αποτέλεσμα αυτό να βρίσκεται εν μέρη ή εντελώς πάνω στις εικόνες ή εκτός του ωφέλιμου χώρου της σελίδας γεμίζοντας τους κενούς χώρους της εικονογράφησης.

Η συνεργασία σχεδιαστή, επιμελητή και εικονογράφου μπορεί να εξασφαλίσει την αρμονική συνύπαρξη όπου κανένα στοιχείο δεν επιβάλλεται ούτε ενοχλεί το άλλο αντιθέτως συνεργάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται: Το κείμενο κρατάει το δικό του χώρο στη σύνθεση η οποία όμως χωρίς αυτό θα ήταν ελλιπής. Η εικόνα ορίζει το χώρο και την κατάσταση στην οποία εξελίσσεται η ιστορία και το κείμενο μας λύνει την εύλογη απορία του τι συμβαίνει.

Ενώ η συνηθισμένη πρακτική της σελιδοποίησης είναι η ενσωμάτωση του κειμένου στην εικόνα, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι -λίγες- προσπάθειες δημιουργίας μιας εικόνας με τη χρήση του κειμένου και μόνο ή η ζωγραφική απόδοση του κειμένου που διατηρεί μεν την αναγνωσιμότητα του αλλά γίνεται και αυτό εικόνα.

Στην προσπάθειά τους οι σχεδιαστές να αποδώσουν το κείμενο ή να εμπλουτίσουν την όψη του, επιδιώκουν (φαινόμενο συχνό τα τελευταία χρόνια στα βιβλία για παιδιά της μέσης ηλικίας που ξεκινούν να διαβάζουν μεγαλύτερα κείμενα από αυτά των εικονογραφημένων βιβλίων) τη διάσπαση της συνέχειας του κειμένου, δυστυχώς συχνά με κόστος την αναγνωσιμότητα και τη συνέχεια του νοήματος, διαφοροποιώντας λέξεις ή φράσεις με τη χρήση άλλων γραμματοσειρών, χρωμάτων, βάρους, μεγέθους και αραίωσης ή παραμόρφωσης των γραμμάτων, πολλές φορές ακόμη και με την αντικατάσταση τους από  την αντίστοιχη εικονα. Η προσπάθεια είναι ενδιαφέρουσα και η σχεδιαστική πρόκληση μεγάλη. Μεγάλος όμως και ο κίνδυνος της απώλειας του μέτρου, και της υπερβολής που μπορεί να οδηγήσει, χάριν του εύκολου εντυπωσιασμού, σε κείμενα που δεν διαβάζονται.

Συνολικός σχεδιασμός του βιβλίου.

Το μέγεθος και το σχήμα ενός βιβλίου είναι συνάρτηση του χαρτιού που χρησιμοποιείται. Όμως μέσα στη γκάμα των διαθέσιμων μεγεθών η επιλογή σχετίζεται και με το περιεχόμενο αλλά και με την εντύπωση που θέλουμε να έχει ο αναγνώστης.

Τα μικρότερα μεγέθη δημιουργούν βιβλία πιο προσιτά, οικεία και φιλικά. Μεταφέρονται εύκολα ώστε να μας συνοδεύουν συνεχώς και αυτό τα κάνει πιο προσωπικά. Από την άλλη ο περιορισμένος χώρος δεν αναδεικνύει την εικονογράφηση ενώ όταν παράλληλα έχουν λίγες σελίδες και μαλακό εξώφυλλο φαίνονται ευτελή.

Τα μεγάλα βιβλία προσφέρονται για εντυπωσιακές, χορταστικές εικονογραφήσεις και διαθέτουν ικανό χώρο για περιπετειώδεις σελιδοποιήσεις. Είναι όμως πιο δύσχρηστα, κι ειδικά για τα παιδιά. Ενώ όταν έχουν μαλακό εξώφυλλο είναι επιρρεπή σε φθορές.

Το μέγεθος μαζί με το σχήμα (και το εξώφυλλο) καθορίζουν την πρώτη εντύπωση του αναγνώστη και επηρεάζουν τη σχέση του με το βιβλίο. Πρώτα από όλα το σχήμα του και μετά ο σχεδιασμός του εξωφύλλου και ο τίτλος του χαρακτηρίζουν το βιβλίο.

Δεν θα ασχοληθώ με το εξώφυλλο του βιβλίου εδώ, καθώς είναι ένα σύνθετο ζήτημα που θα μπορούσε να απασχολήσει μια μεγάλη συζήτηση. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ στο οπισθόφυλλο το οποίο συχνά μένει αδιάφορο, ασχεδίαστο χωρίς ταυτότητα και χωρίς σύνδεση με το υπόλοιπο βιβλίο.

Το εξωτερικό περίβλημα του βιβλίου δεν εξαντλείται στο εμπροσθόφυλλο. Το έντυπο βιβλίο διαθέτει επίσης ράχη, οπισθόφυλλο, και πολλές φορές και αυτιά. Και καθώς αποτελεί περίβλεπτο τρισδιάστατο αντικείμενο απαιτεί την ίδια φροντίδα σε όλα του τα στοιχεία.

Είθισται στο οπισθόφυλλο εκτός από μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου να βρίσκονται οι «τεχνικές» πληροφορίες που συνήθως δεν αφορούν τον αναγνώστη αλλά είναι υποχρεωμένος να τις βλέπει. Ακόμη και το barcode που συνήθως τοποθετείται αμήχανα σε μια γωνία, μπορεί να συνεισφέρει στη σύνθεση του οπισθόφυλλου, χωρίς να επηρεαστεί η λειτουργικότητα του.

Τα καλύμματα, τείνουν να εξαφανιστούν από τα βιβλία με σκληρό εξώφυλλο, όπως επίσης οι ταπετσαρίες που όλο και συχνότερα ενσωματώνονται στο σώμα του βιβλίου για λόγους οικονομίας του χαρτιού, οι αρχικές και τελικές σελίδες που συρρικνώνονται, οι κολοφώνες που σε ελάχιστα πλέον βιβλία υπάρχουν. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της ανταγωνιστικής αγοράς του βιβλίου που απαιτεί όλο και πιο γρήγορες και με χαμηλότερο κόστος παραγωγές. Έτσι επικεντρωνόμαστε στα βασικά: είναι το κείμενο αποδεκτό και επίκαιρο; είναι η εικονογράφηση εντυπωσιακή και εμπορική; (άλλωστε για πόσο καιρό επιβιώνει στην αγορά ένα βιβλίο, ώστε να αξίζει περισσότερη «φροντίδα»;).

Ο τρόπος με τον οποίο πλησιάζει κανείς ένα βιβλίο είναι λίγο-πολύ γνωστός: Πρώτα διαβάζεις το εξώφυλλο, το πιάνεις στα χέρια σου, το ζυγίζεις, αισθάνεσαι το χαρτί, (μερικοί το μυρίζουν…) γυρίζεις και διαβάζεις το οπισθόφυλλο… Μετά το ανοίγεις.

Ένα βιβλίο με πρωτότυπο και ουσιαστικό κείμενο, με ειλικρινή εικονογράφηση, Με φιλικό στην αφή χαρτί, με σωστά σχεδιασμένο εξώφυλλο, με κατάλληλο σχήμα και λειτουργική σελιδοποίηση που αναδεικνύει το περιεχόμενο, είναι ένα βιβλίο που δεν μπορείς να του αντισταθείς.

Η οικονομία είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος στο σχεδιασμό και την παραγωγή ενός βιβλίου. Συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα διάδοσης του. Όσο μειώνεται το κόστος παραγωγής τόσο αυξάνεται ο αριθμός των παραγόμενων βιβλίων, όσο αυξάνεται ο αριθμός των βιβλίων ο ανταγωνισμός συμπιέζει το ποσοστό του εμπορικού κέρδους και οδηγεί στην ανάγκη για μεγαλύτερη μείωση του κόστους της παραγωγής συμπιέζοντας και την ίδια τη διαδικασία. Μήπως τελικά αν φτιάχναμε λιγότερα βιβλία, θα μπορούσαμε να τα φτιάχνουμε καλύτερα;

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει όλη η υποδομή που επιτρέπει τη γρήγορη, εύκολη και φθηνή παραγωγή βιβλίων.

Υπάρχει επίσης διαθέσιμη όλη η γνώση και η κληρονομιά χρόνων ιστορίας και πολιτισμού. Το ποιο είναι το όριο της επένδυσης για το κάθε βιβλίο είναι σαφώς θέμα του κάθε εκδότη. Όπως επίσης και η βούληση για καλύτερα βιβλία.

Η προσωπική μου παρατήρηση είναι ότι είναι μάλλον σπάνιο να χαρακτηρίσει κανείς κάποιο βιβλίο κακό. Είναι πολύ λίγα τα βιβλία που, σύμφωνα με τα παραπάνω, θα έλεγα ότι είναι κακά.

Δυστυχώς όμως πάρα πολλά παιδικά βιβλία είναι αδιάφορα χωρίς να έχουν να προσθέσουν κάτι ουσιαστικό, χωρίς πρωτοτυπία, διδακτικά, ανειλικρινή και επιφανειακά ως προς το περιεχόμενο και την εμφάνισή τους. Αδιάφορα είτε ως προς τα συστατικά ή ως προς το σύνολό τους. Και αυτό φοβάμαι πως είναι το πραγματικό «κακό».

(*) Ο Δ. Χαλκιόπουλος είναι γραφίστας, σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας

Πηγή: http://www.oanagnostis.gr/
Μore " Η αισθητική για ένα κακό παιδικό βιβλίο "
Share/Bookmark

Διαχείριση θυμωμένου παιδιού - Πρακτικές συμβουλές



Σύμφωνα με την ψυχολογία η ανατροφή ενός παιδιού μπορεί να είναι πραγματικά σκληρή. Υπάρχουν πολλά πράγματα που ενδέχεται να βρείτε δύσκολα για την ψυχολογία σας στον χειρισμό ενός παιδιού.

Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα στην ψυχολογία είναι η επιθετική συμπεριφορά και η υπερβολική οργή που έχει ένα παιδί.

Οι γονείς δεν έχουν ιδέα με τη συμπεριφορά των παιδιών τους που γίνεται επιθετική μέρα με την ημέρα. Αυτό τους αναγκάζει να λάβουν σκληρά μέτρα.Τείνουν να τα βαράνε, να τα χτυπάνε και να τα χαστουκίζουν αριστερά και δεξιά για αυτήν τους τη συμπεριφορά.

Δυστυχώς, τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά. Ο ξυλοδαρμός ποτέ δεν υπήρξε λύση. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε την ψυχολογία του παιδιού.


Δώστε το καλό παράδειγμα
Αν θέλετε το παιδί σας να αφήσει την επιθετική του φύση και να ηρεμήσει, θα πρέπει να συμπεριφέρεστε κι εσείς με τον ίδιο τρόπο.
Όταν το παιδί σας, σας βλέπει να συμπεριφέρεστε ευγενικά και με ήρεμο τρόπο, θα μάθει αυτή τη συμπεριφορά από εσάς. Να θυμάστε ότι οι ενέργειές σας γίνονται πρότυπα για το παιδί σας. Θα μάθει από τις ενέργειές σας περισσότερο από τα λόγια σας.


Ανταμοιβή
Ανταμείβοντας το παιδί σας θα κάνει μεγαλύτερο καλό από την τιμωρία.
Πρέπει να  το ανταμείβετε για την ευγενική του συμπεριφορά. Αυτό θα το ενθαρρύνει περισσότερο να συμπεριφέρεται κατά τρόπο που θέλετε.


Εξηγείστε τους
Τα παιδιά θέλουν απαντήσεις για κάθε ερώτημα και ερωτήσεις που έχουν κατά νου.
Όταν ζητήσετε στο παιδί σας να μην γίνετε επιθετικό και να μην θυμώνει με το παραμικρό, χρειάζεται να του εξηγήσετε τον λόγο. Πείτε του τα μειονεκτήματα του να είναι θυμωμένο. Δοκιμάστε την αφήγηση ιστοριών που έχουν χαρακτήρες που υποφέρουν λόγω της επιθετικής συμπεριφορά τους. Αυτό θα τους εμπνεύσει να συμπεριφέρονται ευγενικά.


Έπαινος 
Είναι σημαντικό να επαινείτε το παιδί σας όσο το δυνατό περισσότερο, για τις προσπάθειές του να συμπεριφέρεται ευγενικά και να αντιμετωπίζει το θυμό του.
Αυτό θα το εμπνεύσει να ελέγχει τα συναισθήματα του στο μέτρο του δυνατού.

Μην αντιδράτε
Προσπαθήστε να μην αντιδράτε όταν το παιδί σας είναι θυμωμένο ή επιθετικό.
Εάν αντιδράσετε και φωνάξετε στο παιδί, θα επηρεαστεί και θα ανταποδώσει σε ότι λέτε. Να παραμείνετε ήρεμοι και να ασχοληθείτε με την κατάσταση υπομονετικά είναι η λύση.

Μέτρημα
Μπορεί να μην συμφωνήσετε με αυτή την συμβουλή αλλά πολλοί ψυχολογοι πιστεύουν ότι μετρώντας μέχρι το δέκα πριν απαντήσουν ή ασχοληθούν με την κακή συμπεριφορά του παιδιού θα αποπροσανατολίσει την προσοχή του παιδιού απέναντί σας.
Το παιδί σας, θα σας δει να αναπνέετε αργά και να μετράτε. Αυτό θα επιτρέψει στο παιδί σας να μάθει πόσο ψύχραιμοι και υπομονετικοί είστε. Το πιθανότερο είναι ότι το παιδί θα ακολουθήσει την ίδια τακτική μαζί σας και να αποκτήσει τον έλεγχο του θυμού του.

Πηγή: http://www.anew.gr/psychology/article.php?aid=100
Μore " Διαχείριση θυμωμένου παιδιού - Πρακτικές συμβουλές "
Share/Bookmark